Keriman salona döndüğünde mum ışığına eşlik eden müzik sesi yayıldı odaya (dinleyin, Timuçin Esen "Ben kadere karşı").
Yunus gelip Kerimanın önünde durdu:
- dans edelim mi? - deyip cevap beklemeden Kerimanın bir elini göğsünün üzerine koydu bırakmadan. Diğer eliyle belinden tuttuğunda Kerimanın da boşlukta kalan elini onun kolunun üzerine koymasıyla dahil oldular müziğin sihirli dünyasına. Biraz sessizce dans ettiler.
- İlk dansımızı hatırlıyor musun? - sakin ve özel bir ses tonuyla sordu Yunus. Bu sesle yalnız Kerimanla konuşabilirdi heralde.
- ya, hatırlatma bana o rezilliyimi - çok utandı Keriman.
- biliyor musun, bir an kollarımda bayılıcağını sanmıştım - artık gülüyordu.
- haa, demek o yüzden öyle sıkı kavramıştın beni...
- tabi canım, eğer bayılırsan yere değil, üzerime düşesin diye - gülmeyine devam ediyordu ama Keriman hala gülecek halde değildi.
Ciddi şekilde kendine beraet kazandırmak ister gibi:
- yani, sonuçta ilk defaydı. Yani öyle değil de, yani sadece dans değil de...
- tamam, tamam, anladık - yeniden gülmemek için büyük çaba sarfediyordu Yunus:
- gördüğüm kadarıyla da fazla birşey değişmemiş - diye Kerimanın yanaklarının kızardığına işaret etti. Bu kez birlikte güldüler.
Gülüşleri aynı anda kesildi. Gelen tek ses şarkınındı. Sonra göz-göze geldiler. Yunus çok ciddileşmişti. Ama yine de aşkla bakıyordu. Kadının gözlerinin derinliklerine dalıp içten bir sesle:
- seni özlüyorum - dedi.
Keriman bu iki kelimenin anlamını, gerçekliyini tüm varlığıula hissetti. Yunus devam etmek istiyordu. Çok önemli birşey söyleyecekmiş gibi o güven veren sesiyle yine içten:
- Keriman... - dedi.
Keriman onun devam etmesinden korkuyordu. Bu kelimelerin ardından gelebilecekleri mümkün oldukça ertelemek istiyordu. Geleceyi düşünmek istemiyordu. Eğer düşünürse bu geceyi haram edeceğinden korkuyordu. Anı yaşamak istiyordu. Yunusun avucunun içindeki elini kaldırıp onun yüzüne dokundurdu. Hafifce okşadı. Sonra gözlerini baktığında dünyaları bulduğu o gözlere dikip bir o kadar büyük bir özlemle:
- seni seviyorum - dedi.
Bunca zaman ona olan aşkı yüzünden yaşadığı herşey, onsuz geçirdiyi her an, göğsünde duyduğu acının her saniyesi kollarındaki kadının tek bu iki kelimesine deyerdi...Ardından gelen öpücük ise sıcak kanın vücudunun her noktasına nüfus etmesine neden olmuştu Yunusun. Kollarını Kerimanın beline daha sıkı dolamıştı.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder