gizem ; yemekten sonra..kendileri masada sohbet ederken.. divanda
uyuyakalan, canı yatağa yatırıp.. mutfağa gider..
gizem-- çekil bakayım,kenara.. durulayım,bende..
keriman-- hayır hayır.. elini sokma.. bitti zaten.. çayı demle sen..
gizem-- şarap çarptı beni,başım dönüyor.. çay değilde,kahve içsek..
keriman-- olurr.. şişeyi bitirirsen,tabi çarpar.. kocan gitti diye mi,efkarlandın bilmem ki..
gizem-- (cezveye gerekenleri koyarken.. buruk buruk gülümser ) efkarlı değilim.. karar verebilmenin,rahatlığını yaşıyorum.. kendime eziyet etmişim,meğerse.. biten bir ilişki,zorla yürümüyormuş.. göz yummak,fedakarlık değilmiş sevgi,aşk hiç değilmiş.. (cezveyi ocağa koyup,fincanları tepsiye alır .. keriman ,ellerini kurularken.. )
keriman--(anlamamış gibi,gözlerini kısarak) sen neden bahsediyorsun, gizem.. müfitle,aranızda bir sorun mu var..
gizem-- (gülümseyerek ) artık yok,kerimancığım.. evliliğimiz,dışarıdan göründüğü gibi.. mutlu değildi.. nedenler,hatalar karşılıklı.. ben ona eş olamadım,o da bana koca olamadı..
yıllardır, üç maymunu oynamamın sebebi de.. can dı..
anne-baba ayrı..huzursuz bir ortamda,büyümesin diye direndim..
biraz müfite,en çok da kendime hayatı zindan etmişim... ama değmezmiş..(kahveyi,fincanlara doldurur ) gel hadi..
keriman-- niye hiç anlatmadın,bunları.. yani her evlilikte,zaman zaman pürüzler olur diye düşündüğüm için.. tatsızlıklarınızı ona yormuştum.. üzüldüm,şimdi..
gizem-- senin sıkıntın sana yetiyordu.. üzülme diye anlatmadım..hem yapabileceğin birşey yoktu ki.. şimdide üzülme lütfen.. boşanmaya karar verdik ve dava açtım.. bir ay sonra boşanacağız.. canı ,psikolojik destekle hazırlıyoruz.. inan ki , ben hiç olmadığım kadar,iyiyim..
salona gelip,kanepeye otururlar.. aralarına koydukları tepsiden, kahvelerini içerlerken..
keriman-- sen ,zor zamanlarımda hep yanımdaydın..keşke bilseydim.. ben geldikten sonra,ne oldu ki.. karar verebildin..
gizem-- (kalkıp,canı kontrol ettikten sonra.. salonun kapısını da kapatır.. yerine oturunca )
senin gittiğin gün,işten çıkınca ..okuldan canı aldım..
hamburger istedi,gittik.. biz güle konuşa yerken.. mekana müfit ve iki ,kadın geldi.. sadece ben gördüm.. can'ın arka tarafında, uzak bir masaya oturdular.. pervasızca yanaktan,makas almalar.. öpücük atmalar.. omuza sarılıp,yaslanmalar.. vs.tek kelimeyle iğrençti..
müfitin ,hiç görmediğim yılışık tavırlarından tiksindim..o an;artık evcilik oyunu oynayamayacağıma ve aynı evi bile
paylaşamayacağıma karar verdim.. ertesi gün,öğle tatilinde.. müfitin iş yerine gittim.. gayet sakin,yanında dava dilekçesini yazdım..boşanmak istiyorum ,razı mısın dedim.. evet dedi..
yemin ediyorum,detayları konuşurken karşımdaki adam yabancıydı..
hiç birşey hissetmedim.. kızgınlık,üzüntü,pişmanlık,sevgi kırıntısı.. bile yoktu..
akşam normal saatte geldi,yemeğimizi yedik.. canla,ilgilendi oynadı .. yatırdı.. sonra sabaha kadar,konuştuk.. ama şikayet yada suçlamak için değil.. can'ın geleceğine dair ,kararlar verdik.. anladım ki,sürdürmeye çalışmakla hata yapmışım.. bizim aramızda olduğunu düşündüğüm, sevgi çoktaann bitmiş.. yada hiç olmadı,bilmiyorum da.. hesap soracak ,karı -koca ilişkisi kalmamış.. o da,bende rahatladık.. çocuğumuz için biraradayız.. psikoloğun dediklerini uyguluyoruz.. olay, bundan ibaret..
keriman-- hakkınızda hayırlısı,olsun da.. küçük yerde,çocuklu çalışan bayan olmak... ne bileyim,hiç kolay değil..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder