2. bölüm. sanki bir sinema filmi izlemişdim... Yunusun banyosundaki aynaya buhar bile yapmışlardı...
bu bölümde hastanede Kerimanla Yunusun uzun-uzun yürüyüşlerine, asansörde karşılaşıcaklarmış gibi yapmalarına, seyirciyi yanıltmalarına, yüreyimizi üzmelerine çok sinirlenmiştim... ama şimdi böyle bir sahneyi bile özler oldum...
bir de bi repliği hiç farketmemişdim o zaman izlerken. Hastanenin bahçesinde Yunus Handeyi teselli ediyor. Bir abi gibi sarılmış, 'iyileşicek, bak ama sen ağlarsan o da kötü olucak' diye sanki bebek avutuyor. Hande "ibo benim yüzümden böyle oldu. Ölürse benim yüzümden ölücek. o ölürse, ben yaşayamam. İboya bişey olursa ben yaşayamam" diyor. Yunus bir az dalıyor, sonra düşünceli şekilde sakince, hatta o kadar yavaş ki, yalnız şimdi farkedebiliyorum, "bilmezmiyim?" diyor.
Handeyi o teselli edişi hiç gitmiyor gözümün önünden... O nasıl babacan, nasıl korumacı bir tavırdı, konuşma tarzıyla, herşeyiyle (gerçi T. Esenin orda çok üşüdüğü belliydi) ... Keriman onu zamanında terketmiş olamasaydı kendisi de şimdi babaydı belki... Zaten yeğenine olan ilgisi ve münasebetiyle baba olmayı en çok hakeden insanlardan olduğunu kanıtlamışdı...
2. bölüm. sanki bir sinema filmi izlemişdim... Yunusun banyosundaki aynaya buhar bile yapmışlardı...
YanıtlaSilbu bölümde hastanede Kerimanla Yunusun uzun-uzun yürüyüşlerine, asansörde karşılaşıcaklarmış gibi yapmalarına, seyirciyi yanıltmalarına, yüreyimizi üzmelerine çok sinirlenmiştim... ama şimdi böyle bir sahneyi bile özler oldum...
bir de bi repliği hiç farketmemişdim o zaman izlerken. Hastanenin bahçesinde Yunus Handeyi teselli ediyor. Bir abi gibi sarılmış, 'iyileşicek, bak ama sen ağlarsan o da kötü olucak' diye sanki bebek avutuyor. Hande "ibo benim yüzümden böyle oldu. Ölürse benim yüzümden ölücek. o ölürse, ben yaşayamam. İboya bişey olursa ben yaşayamam" diyor. Yunus bir az dalıyor, sonra düşünceli şekilde sakince, hatta o kadar yavaş ki, yalnız şimdi farkedebiliyorum, "bilmezmiyim?" diyor.
evet :( dizi devam etseydi de.. bu yeni fark etmeler,sezon sonunda olsaydı.çok zamansız ,rüya gibi geldi.... geçemedi ..
SilHandeyi o teselli edişi hiç gitmiyor gözümün önünden... O nasıl babacan, nasıl korumacı bir tavırdı, konuşma tarzıyla, herşeyiyle (gerçi T. Esenin orda çok üşüdüğü belliydi) ... Keriman onu zamanında terketmiş olamasaydı kendisi de şimdi babaydı belki... Zaten yeğenine olan ilgisi ve münasebetiyle baba olmayı en çok hakeden insanlardan olduğunu kanıtlamışdı...
Sil